4 Şubat 2012 Cumartesi

KIRTASİYECİLİK




KİMLİK  NUMARASI
 Burhan Bursalıoğlu

Merhabalar:
Bundan bir kaçgün önce, Ankara'dan bir arkadaşım,  YURTİÇİ KARGO vasıtasıyla bir kitap gönderdi. Eve kadar getirdiği kargonun teslim muamelesini yaparken, bende  paketi aldım kitaplığın üstüne koydum. Muamelenin bitmesini beklerken,  kargo görevlisi  bana,
- Abi  vatandaşlık, yani kimlik numaranızı söyler misiniz demez mi.
-Neden? dedim.
-Öyle efendim .
- Nasıl öyle?
- Patronlar öyle bilgi verdiler. Kimlik numarasını almadan koliyi teslim etmiyoruz.
- Bak oğlum, nüfus kağıdımı gördün mü?
- Gördüm.
- İrsaliyedeki teslim edeceğin isimle örtüşüyor mu?
- Evet.
- O ben miyim?
-Evet sizsiniz.
- Adım ne?
- Burhan Bursalıoğlu
 -İmzamı aldın mi?
- Aldım
- Tamam, ben de koliyi aldım, hadi güle güle.
- Gitmem efendim, koliyi verin.
- Niye veriyim arkadaş, bütün bunlar kimlik numarası için mi?
- Patronum bana kızar. Kimlik numarasını ya  verirsiniz, ya da koliyi.
Al başına belayı.
-Bak oğlum, kimlik numaramı verdim, diyelim ki sen dolandırıcı, sahtekarın, kaçakçının,  esrarkeşin birisin. Bu numara ile her kötülüğü yapar mısın. ?
- Haklısın ama koliyi verin.
 - Anlaşıldı seninle işimiz var. Yurtiçi kargonun genel merkezinin numarasaını biliyor musun?
- Hayır, patronun numarasını biliyorum.
- Ver  bakayım.
Patrunun   numarasını aradım. Genç bir bayan çıktı. Patronu istedim. Benim dedi.
Patroniçeye olayı harfi harfine anlattım, olası zararlardan bahsettim,kolinin sahibi ben olduğuma göre ve kendimi nüfus kağıdımla ispat ettiğime göre iş bitmiştir. Görevli ısrarda. Kimlik numarası  ısrarı yersizdir, dememe rağmen, patroniçe," haklısınız ama yarın bir olay olur da şikayet olursa mesul duruma düşeriz, hesap veremeyiz. Onun için kimlik numarası şart.  - İleride benim başıma birşey gelirse sorumluluğu alır mısınız? dediğimde,  Bunu biz istemiyoruz. Kanun koyucu böyle istiyor " diyerek topu kanun koyucuya attı.
Anladım ki bunlarda emir kulu. Verdim numarayı, çocuğu da uğurladım.
Düşünüyorum da, kimlik numara uygulaması, işlerin   resmi dairelerde  kolaylaşması için iyi bir düşünce. Özel sektörde, benim kimlik numaramı vermekle ne faydam olacak, veya hangi işim kolaylaşacak.? Kargodan bir kitap almak için kendimi ispat ediyorum ama, kimlik numaram benden ileri  ve daha itibarlı.Yuıkarıda da söylediğim gibi , dolandırıcının eline geçse her türlü kötülüğü o numara ile yapabilir. Yapılmıyor mu? Hem de çok.
Devlet dairelerinde, bankalarda kullanılıyor. Onlar  resmi kuruluşlar. Ama özel sektore güvenmek mecburiyetinde miyim?
Bir zamanlar, Devlet Dairelerinde hem kimlik hem de vergi numarasını istiyorlardı. Nüfus kağıdıyla kendimizi ispat edemiyorduk. "Yaşar ne yaşar ne yaşamaz"  gibi.
Yetkililer bu işi ele almalı ve bazı kısıtlamalar getirip, özel sektörle vatandaşı  karşı karşıya getiren bu uygulamadan vazgeçirecek değişiklikleri yapmalılar.
Korkarım yakında ,  özel sektör vatandaştan  E - Devlet numarasını da isyecektir.



2 Şubat 2012 Perşembe

ATATÜRK

ATATÜRK  KİMDİR

Burhan Bursalıoğlu

Atatürk'ü   daha iyi tanımak, tanımayanlara anlatmak amacıyla bloguma 4 bölümden oluşan video  koydum. Umarım işe yarar.


 
                                                ATATÜRK  KİMDİR : Bölüm:1 -


                                    
                                               ATATÜRK  KİMDİR : Bölüm:  2 -


                                              ATATÜRK  KİMDİR : Bölüm: 3 -


                                              ATATÜRK  KİMDİR : Bölüm: :  4-

1 Şubat 2012 Çarşamba

MİLLİ BAYRAMLAR



 ATATÜRK  VE  19  MAYIS



 19 MAYIS  ATATÜRK'Ü  ANMA  GENÇLİK  VE  SPOR  BAYRAMI  Bütün statlarda iptal edildi.

Burhan Bursalıoğlu
    



29 Ocak 2012 Pazar

E Ğ İ T İ M





           OKULLARDA  ŞİDDET
Burhan Bursalıoğlu

2011-2012 öğretim yılının birinci dönem  tatili başladı,  bir hafta da geçti.
Bu kar, soğuk, kışın ortasında tatillerine kavuştular, ama ne kavuşma. Dışarıya çıkamıyorsun, bir yere gidemiyorsun.  Öğrenciler 15 günlük dinlenmelerini evde  yapıyorlar. Bilgisayarın başında saatlerce maosu tıklayıp duracaklar. Olmayanlar veya bilgisayar müptelası olmayanlar, ellerinde kumanda televizyonun kanalından kanalına gezip duracaklar.  Bunları da sevmeyip, kitap okuma alışkanlığını kazananlar en karlıları olacaktır. Bol bol kitap okuyup ödevlerini hazırlayacaklardır.
Bu arada, bazı gruplar, tüm imkanlarını   zorlayarak  gezi ye gideceklerdir. Bu geziye katılanlardan bir grup  öğrenci , öğretmenlerinin nezaretinde  Uludağ’a çıkarlar.  Dönüşte, yolun yarısında, birkaç öğrenci otobüste sigara içer. Şoför tepki gösterir. Kafile başkanı öğretmen müdahale eder ve atışma başlar. Öğretmen otobüsü durdurur,  10 öğrenciye  ceza olsun diye  otobüsten indirir  Otobüs hareket eder.  10 öğrenci dağ başında, karda , tipide ve vahşi hayvanların bölgesinde yapa yalnız kalırlar. Nitekim vahşi hayvanların saldırısına uğradılar. Ama kalabalık oldukları için hayvanlar  uzaklaşmışlar. 2 saatlık yol teperek şehre inmişler. Sonra, kendi imkanları ile İstanbul’a varmışlar.

M.E.B. Ömer DİNÇER

Kafile başkanlığı yapan öğretmen, sorumlu olduğu 10 öğrenciyi dağ başında bırakabiliyorsa, bu öğretmen ya çok cesur, ya güçlü bir arkası var veya  bir tahtası eksik.
Ortada bazı suçluların olduğu kesin. Kim bunlar? Düşünelim.
Bu geziyi okul tertip etmiştir.Çünkü, görevli bir öğretmen var. Öğretmeni görevlendiren okul idaresi veya okulun gezi kolu, okul müdüründen onay alarak görevlendirmiştir.  Aslında bu tür kent dışı gezilerde, plan program yapılıp, katılan öğrenci sayısı, vasıtanın şoförü, plaka numarası, kafile sorumlusu ve Okul müdür veya yardımcılarından birinin de katılacağı görevlinin kimliği, kalkış ve varış saatlerini de kapsayan ek evraklarla birlikte Valilikten onay alınır. Bunlar muhakkak yapılmıştır. Ancak kafilede tek öğretmen görüyoruz. Müdür veya  müdür yardımcısı yok.  Görevlendirilen öğretmen bu işin  sorumluluğunu taşıyamayacak kadar tecrübesiz ve yeteneksiz. Böyle bir öğretmeni tercih eden idare sorumlu dur. Dağ başında kalan öğrencilerin başına bir şey gelmiş olsa idi, kusurlu yalnız öğretmen değil, müdür de kusurlu olacaktı. Çünkü, bu olayda müdürün de deneyimli olmadığını sezinliyorum. Burada öğretmen kadar idare de  kusurludur.



ERKEK  HAKİMİYETİ

Yolda bırakılan 10 öğrencinin hiç mi kusuru yok. Var tabii. Ama , kusurları ne kadar olursa olsun, onların cezası  dağ başına bırakılmak değildir. Disiplin  suçu işlemişlerse, okula sağ salim gittikten sonra, rapor edilir ve öğrenciler disipline verilir. Cezayı disiplin kurulu verir. Öğretmen değil.
Olay  otobüste sigara içmekle başlıyor. Bu bir suç. Lise öğrencisi, kurallara uyarak sigara içebilir.  İçmese daha iyi ama, bence yine de okul idaresinin onları başı boş bırakması  kötü alışkanlıklara başlama nedenidir.
Lise son sınıfa gelen öğrenciyi,  üniversite hazırlığı için  dershanelere devam etmeleri için, sınav günleri hariç,  bir yıl izin veriyor. Devamsızlığını da takip etmiyor. Öğretmen sınıfa girdiğinde , dörtte bir öğrenciyle karşılaşıyor.  Gerisi dershanede veya  sokaklarda.Okullar, dershanelerin verdiği bilgileri veremiyor mu? Yoksa, okullar dershanelerin kazancına  katkıda mı bulunuyor? Bu nasıl bir sistem, nasıl bir eğitim?  Dersi dershane verecek, sınavı okul yapacak, dershane parayı alacak, okul sahibi ve  Devlet,  okuldaki öğretmenin maaşını verecek. Böyle bir düzen  nerede var? Diplomayı da dershane versin, okulun kapısına da kilit vurulsun.  Milli Eğitim Bakanı da rahatlasın. 
Açıkça belirtmek lazımsa, Türkiye’de eğitim sistemimiz bitmek üzere. Bir defa, “Milli”lik kalmadı. Bakanlığa gelen her kimse, kendi kafasına göre yasa çıkartıyor, tebliğler yayınlıyor,  kararnameler neşrediyor,  işine gelmeyen ders konularını kaldırıyor, yerlerine  yeni konular koyuyor, ders iptal ediliyor, yerlerinr  yeni ilgisiz dersler konuyor. Bakan bey Arapları çok seviyor, Arapça dersi koyduruyor. Askerleri sevmiyor, askerlik dersini kaldırıyor. Bayramları sevmiyor, kalkmaları için teşebbüste bulunuyor. Anıtkabir’i botanik bahçesi yapmak için planlar yapılıyor.Daha neler, neler… Türkiye’de “kişisel eğitim” dönemi yaşıyoruz.
Veli- idare – öğretmen üçgeni  koptu.  Veli , çocuğunun nerede olduğunu bilemiyor. Ne yaptığını bilmiyor. Okul çocuğun dershanede olduğunu zannediyor. Kopukluk yine yönetmeliklerin yetersizliğinden kaynaklanıyor. Bu nedenledir ki, , hiçbir devirde görülmemiş, okula saldırılar oluşmaktadır. Okulun öğrencisi olup, idare odalarına kadar girip, müdür ve yardımcılarını tehdit etmek, saldırmak, yaralamak, sınıflara girip öğrencileri etkisiz hale getirmek, yaralamak, silahla ateş etmek, dövmek , öldürmek fiillerini  görüyoruz. İki kız öğrenci koridorda çarpışıyor, kavga çıkıyor, aileler işe karışıyor ve birbirlerine giriyorlar. Okulda bileğine güvenenlerin  çete kurarak haraç toplama girişimlerinde bulunmaları, bir yerde maganda kültürünü geliştirme özlemleri duyma uygulaması. Yapılan istatistiklerde, 1000 öğrenciden sadece 7 si kütüphaneye gidiyor. Lise öğrenci,lerinin % 86 sı sigara kullanıyor. % 42 si de hap kullanıyor. Bunları okul idaresi veya velileri biliyor mu acaba?
 Öğrenciler sabırsız, tahammülsüz, saldırgan olmuşlar. Çocukların  bu hale getirilmesinde  elbette etkenler çok.  Sayılamayacak kadar çok.
Okul disiplin yönetmeliği başta olmak üzere,  yanlış pedagojik uygulama, erkek öğrencilerin egemen olma  ideolojisi, Sınıfsal baskılar, milliyetçilik ve ırkçılık, ekonomik ve toplumsal baskılar, gelir dağılımının adaletsizliği, ailelerin cahilliği, eğitimsizlikler veya düşük eğitim kültürü, bundan doğan aile içi şiddet, kavga ve boşanmalar, yazılı ve görsel  medyada,   korkulu, saldırılı, kavgalı, işkenceli, ölümlü  sahnelerin dopdolu olduğu diziler ve filmler kanalıyla  şiddeti özendirmesinde de katkı  payı çok  fazla. Onların  yayınları da engellenemiyor.
Toplumumuz ,daha doğrusu gençlerimiz Türk Ulusuna,  gelenek ve göreneklerimize  ve Atatürk Gençliğine yakışmayacak şekilde gelişiyor.  Bunun düzeltilmesi, arzu edilen bir gençlik ve gelecek istiyoruz. O da Miili Eğitimden geçmektedir.
Atatürk  Müspet Bilimlerin temellerine  dayanan, güzel sanatları seven, fikir terbiyesinde olduğu kadar beden terbiyesinde de kabiliyeti artmış ve yükselmiş olan, erdemli, kudretli, bir nesil yetiştirmek,  ana siyasetimizin açık dileğidir.” diyor. Atamızın dileği yerine getirilmelidir.  Aksi halde, iflas eden bir eğitin yetiştirdiği gençlik ve toplumda, başka milletlere yem olur.